Διαταραχές της Διάθεσης

Οι διαταραχές της Διάθεσης διακρίνονται σε υποκατηγορίες όπως, Μείζων Καταθλιπτική Διαταραχή, Δυσθυμική Διαταραχή, Διπολική Ι και ΙΙ Διαταραχή, Κυκλοθυμική Διαταραχή, Διαταραχή της Διάθεσης οφειλόμενη σε Ιατρικά αιτια, Διαταραχή της Διάθεσης οφειλόμενη σε χρήση ουσιών κ.α.


Η πιο συχνή μορφή της νόσου είναι ήπιας έως μέτριας βαρύτητας κατάθλιψη που χαρακτηρίζεται απο:

1. Καταθλιπτικό συναίσθημα

2. Ανηδονία (το άτομο δεν εισπράττει χαρά από καμία δραστηριότητα στην καθημερινότητά του.)

3. Σημαντική αύξηση ή αντίθετα σημαντική απώλεια βάρους

4. Διαταραχές ύπνου (ληθαργικός ύπνος ή αντίθετα πολύ λίγος ή καθόλου ύπνος μερικές φορές)

5. Ψυχοκινητική διέγερση(έντονη κινητικότητα) ή αντίθετα βραδυψυχισμός(πολύ λίγη εως καθόλου κινητικότητα)

6. Αίσθημα εξάντλησης/κόπωσης σχεδόν σε καθημερινή βάση

7. Συναισθήματα αυτοαπαξίωσης, μηδενισμού και ενοχική σκέψη

8. Μειωμένη δυνατότητα σκέψης και αντίληψης(κολλώδης σκέψη), αναποφασιστικότητα, ταλάντωση

9. Πιθανός αυτοκτονικός ιδεασμός(σκέψεις/ευχές θανάτου).

Για την διάγνωση της κατάθλιψης πρέπει τουλάχιστον πέντε (5) από τα παραπάνω κριτήρια να ικανοποιούνται, εκ των οποίων οπωσδήποτε τα κριτήρια 1 και 2.

 

Αντιμετώπιση.
Στην κατάθλιψη ήπιας έως μέτριας βαρύτητας, η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία(CBT), εμπλουτισμένη με τεχνικές βιοανάδρασης έχει σχεδόν απόλυτη ένδειξη. Η φαρμακευτική αγωγή(αγχολυτικά+αντικαταθλιπτικά) κρίνεται απαραίτητη στην μείζονα κατάθλιψη, όπου το άτομο είναι σημαντικά δυσλειτουργικό, ο αυτοκτονικός ιδεασμός είναι πληθωρικός και ο θεραπευτής κρίνει ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αυτοκτονίας.

Η φαρμακευτική αγωγή είναι επίσης απαραίτητη στην κατάθλιψη όπου ενυπάρχουν ψυχωσικά χαρακτηριστικά, στις διπολικές διαταραχές, στην διαταραχή της διάθεσης οφειλόμενη στην χρήση ουσιών. Η χρήση φαρμακευτικής αγωγής στην επιλόχειο κατάθλιψη χρήζει ιδιαίτερης προσοχής λόγω θηλασμού του βρέφους και της διαταραγμένης σχέσης μητέρας –παιδιού.